Dingen vertellen waarvan je het moeilijk vindt om ze te zeggen en dingen zeggen waarvan je bang bent dat je erbij gaat stotteren hebben een ding gemeen: je kunt ze het beste zingen. Daarom stemmen we even af op de hoge c en zingen allemaal uit volle borst Nellie Fortado's "all good things come to an end".
Waarom?
Omdat de komende carjump de laatste carjump is…
Na 9 jaar hebben we het gevoel dat de rek er een beetje uit is. Niet qua deelnemers want daarover hebben we al jaren niet te klagen. Maar met deelnemers alleen trek je niet jaar in jaar uit duizenden mensen. Het zit 'm meer in de toetjes die we serveren. Die krenten in de pap worden steeds moeilijker te vinden. En als je er al een vindt is ie niet te betalen of heeft ie ongeveer dezelfde smaak als die van een jaar eerder. Tel daarbij op de elk jaar groter wordende berg aan tijd die iedereen in de carjump steekt in een periode dat we er eigenlijk de tijd niet voor hebben en trek dan je conclusie.
Zeven september tweeduizend-en-acht
wordt je laatste kans om mee te doen aan het evenement der evenementen. Ben jij iemand die steeds zegt: ik doe niet mee, volgend jaar is tijd zat, let dan op. Er is geen volgend jaar meer!
In de compleet vergeten rockballade "these days" kwijlt Jon Bon Jovi de mooiste proza ooit ontsproten aan z'n brein:
'I guess I rather die than fade away'
Mooier dan dat kunnen we eigenlijk het niet zeggen. Liever ermee ophouden dan langzaam wegkwijnen. De Stichting Veulen Events blijft gewoon bestaan. Misschien volgend jaar dus wel de Limburgse kampioenschappen zwientje tikken of sjoelbak-gooien. Misschien ook wel niets en is het terras lekker vroeg open.
Maar maak je daar nog maar niet druk over. Ga eerst maar snel aan de auto beginnen. Het is je laatste kans…